Το πρωί της Παρασκευής 18 Σεπτεμβρίου έγινε γνωστή η είδηση του θανάτου της Μαργαρίτας Παπανδρέου, δεύτερης συζύγου του πρώην πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου. Η εμβληματική αυτή μορφή έφυγε από τη ζωή πλήρης ημερών σε ηλικία 102 ετών, έχοντας αφήσει ανεξίτηλο το κοινωνικό και πολιτικό της αποτύπωμα στην Ελλάδα.

Οι τελευταίες της στιγμές και η οικογένεια

Το τελευταίο διάστημα η κατάσταση της υγείας της ήταν αρκετά επιβαρυμένη. Σύμφωνα με πληροφορίες, άφησε την τελευταία της πνοή στην κατοικία της στο Παλαιό Φάληρο, όπου και διέμενε μαζί με τον γιο της, Γιώργο Παπανδρέου. Γεννημένη στις 30 Σεπτεμβρίου του 1923, θα συμπλήρωνε σε μόλις λίγες ημέρες τα 103 της χρόνια.

Η Μάργκαρετ Έσθερ Τσαντ – Παπανδρέου, όπως ήταν το πλήρες όνομά της, υπήρξε το στήριγμα του Ανδρέα Παπανδρέου για δεκαετίες. Από τον γάμο τους απέκτησαν τέσσερα παιδιά: τον πρώην πρωθυπουργό Γιώργο Α. Παπανδρέου, τον σημερινό ευρωβουλευτή Νίκο Παπανδρέου, καθώς και τον Ανδρέα Α. Παπανδρέου και τη Σοφία Παπανδρέου.

Η πρωτοπόρος των γυναικείων δικαιωμάτων

Η Μαργαρίτα Παπανδρέου δεν περιορίστηκε ποτέ στον ρόλο της συζύγου ενός κορυφαίου πολιτικού. Υπήρξε μια βαθιά συνειδητοποιημένη ακτιβίστρια και μια από τις ισχυρότερες φωνές για τον φεμινισμό και την κοινωνική πολιτική στην Ελλάδα. Ο αγώνας της για την ισότητα των δύο φύλων ήταν διαρκής και έφερε ιστορικές αλλαγές που αναβάθμισαν ριζικά τη θέση της Ελληνίδας.

Πρωταγωνίστησε, τόσο παρασκηνιακά όσο και στην πρώτη γραμμή, στην προώθηση, επεξεργασία και τελική ψήφιση προοδευτικών νόμων στο Οικογενειακό Δίκαιο. Ανάμεσα στις σπουδαιότερες μεταρρυθμίσεις που φέρουν τη σφραγίδα των αγώνων της συγκαταλέγονται:

• Η κατάργηση του αναχρονιστικού θεσμού της προίκας.

• Η νομιμοποίηση των εκτρώσεων, δίνοντας στις γυναίκες το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης.

• Η θεσμοθέτηση του πολιτικού γάμου και η νομιμοποίηση του διαζυγίου με αμοιβαία συναίνεση.

• Η δυνατότητα των γυναικών να διατηρούν το πατρικό τους επώνυμο και μετά τον γάμο.

• Η πλήρης νομική εξίσωση του δικαιώματος κηδεμονίας των παιδιών ανάμεσα στους δύο συζύγους.

Η απώλειά της σηματοδοτεί το τέλος μιας ολόκληρης εποχής, αφήνοντας ωστόσο μια ανεκτίμητη παρακαταθήκη ισότητας, προόδου και κοινωνικής δικαιοσύνης.