Γρεβενά – ΝΕΑ- ΕΙΔΗΣΕΙΣ – news- GREVENA TV

O No 1 Ραδιοφωνικός σταθμός της Δυτικής Μακεδονίας με έδρα τα Γρεβενά

Λαφαζάνης: Η κυβέρνηση απέτυχε παταγωδώς – Δεν θα γλυτώσει την κατακραυγή του κόσμου

10 Αυγούστου, 2015 by Χρήστος Μίμης

lafazanis708_23
Την κατακραυγή του κόσμου θα κερδίσει η κυβέρνηση με την υπογραφή του τρίτου μνημονίου, σύμφωνα με τον Παναγιώτη Λαφαζάνη, ο οποίος επαναλαμβάνει πως η Αριστερή Πλατφόρμα θα καταψηφίσει την υπογραφή αυτού.

«Η κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει κανένα μέλλον, όπως και ο τόπος, εφαρμόζοντας ένα νέο τρίτο μνημόνιο. Ούτε μπορεί η κυβέρνηση αυτή να γλιτώσει την κατακραυγή, προσφεύγοντας ένοχα και άρον άρον σε εκλογές-εξπρές μέσα στον Σεπτέμβρη, αντιγράφοντας κακόγουστα, τις πιο νοσηρές τακτικές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ», τόνισε ο πρώην υπουργός ΥΠΑΠΕΝ σε συνέντευξή του στην κυριακάτικη Αυγή.

Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών ο κ. Λαφαζάνης ανέφερε πως επιθυμία του είναι να προκύψει ως συνέχεια ένα σχέδιο για άμεση επιστροφή της κυβέρνησης στις αντιμνημονιακές τις ρίζες και στον λαϊκό ριζοσπαστισμό.

«Η διαπραγματευτική στρατηγική της κυβέρνησης απέτυχε παταγωδώς και αυτή η παταγώδης αποτυχία έγινε η αφορμή να προχωράει η κυβέρνηση στην υπογραφή ενός νέου τρίτου καταστρεπτικού μνημονίου», ανέφερε, μεταξύ άλλων, ο κ. Λαφαζάνης και συμπλήρωσε:

«Η διαπραγματευτική κυβερνητική τακτική ήταν γεμάτη από παλινωδίες, αντιφάσεις και μεγάλες αυταπάτες, ενώ η αδιέξοδη παράταση των διαπραγματεύσεων επιδείνωνε την οικονομική ύφεση και στράγγιζε και τα τελευταία πολύτιμα αποθεματικά της χώρας, αφήνοντας την πατρίδα μας έκθετη στο έλεος των βρόμικων εκβιασμών της ΕΚΤ».

Όπως υπογραμμίζει, η μεγαλύτερη αυταπάτη ήταν η φαντασίωση ότι μπορούσε το σημερινό νεοαποικιακό ευρωζωνικό κατεστημένο να αποδεχθεί, με ένα μείγμα από κυβερνητικές ικεσίες και κατάρες, μια δήθεν «καλή συμφωνία».

«Η κυβέρνηση εφ’ όσον δεν είχε με δημόσιο τρόπο και ενήμερο τον λαό ως πολιτική εναλλακτική επιλογή, την οποία να εννοεί πλήρως, την έξοδο από την Ευρωζώνη, ματαιοπονούσε», προσθέτει.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΚΩΣΤΗ ΝΙΚΟΛΑΚΑΚΟ

* Από την εξάμηνη διαπραγμάτευση με τους δανειστές εσείς τι συμπέρασμα βγάζετε τελικά; Θα μπορούσε να υπάρξει κάποιο άλλο αποτέλεσμα, ίσως με μια άλλη στρατηγική εκ μέρους της Ελλάδας;

Η διαπραγματευτική στρατηγική της κυβέρνησης απέτυχε παταγωδώς και αυτή η παταγώδης αποτυχία έγινε η αφορμή να προχωράει η κυβέρνηση στην υπογραφή ενός νέου τρίτου καταστρεπτικού μνημονίου. Η διαπραγματευτική κυβερνητική τακτική ήταν γεμάτη παλινωδίες, αντιφάσεις και μεγάλες αυταπάτες, ενώ η αδιέξοδη παράταση των διαπραγματεύσεων επιδείνωνε την οικονομική ύφεση και στράγγιζε και τα τελευταία πολύτιμα αποθεματικά της χώρας, αφήνοντας την πατρίδα μας έκθετη στο έλεος των βρώμικων εκβιασμών της ΕΚΤ. Και αυτές τις εκτιμήσεις δεν τις κάνω σήμερα. Τις υποστήριζα σθεναρά όλο το τελευταίο κυβερνητικό πεντάμηνο, προκαλώντας δυσαρέσκειες και αντιδράσεις στα κυβερνητικά και κομματικά όργανα. Η μεγαλύτερη, όμως, αυταπάτη ήταν η φαντασίωση ότι μπορούσε το σημερινό νεοαποικιακό ευρωζωνικό κατεστημένο να αποδεχθεί, με ένα μείγμα από κυβερνητικές ικεσίες και κατάρες, μια δήθεν «καλή συμφωνία».

* Η στρατηγική της “διαπραγμάτευσης” εντός της Ευρωζώνης για μια “βιώσιμη συμφωνία” ήταν ρεαλιστική;

Το ευρωζωνικό κατεστημένο, και πρώτα απ’ όλα το γερμανικό κατεστημένο, συναποτελούν την πιο ακραία και εμμονική νεοφιλελεύθερη αντίδραση στον σύγχρονο διεθνή καπιταλισμό. Ο ευρωζωνικός ιδιαίτερα χώρος είναι μια ζώνη στην οποία έχει καταλυθεί στην ουσία η δημοκρατία και έχει επιβληθεί, κάτω από το ιδεολόγημα του «ευρωπαϊσμού», ένας σκληρός ιδιόμορφος ολοκληρωτισμός, ο οποίος γράφει περιφρονητικά στα παλιά του τα παπούτσια κάθε έννοια λαϊκής κυριαρχίας. Είναι αυτό που απερίφραστα ονόμασα δικτατορία του ευρώ. Δείτε τι γίνεται τα τελευταία πέντε χρόνια στη χώρα μας. Ό,τι και να ψηφίζει ο ελληνικός λαός, όσα δημοψηφίσματα και να κάνει, μνημόνιο τελικά συνομολογείται και μνημόνια λιτότητας εφαρμόζονται. Η κυβέρνηση, εφ’ όσον δεν είχε με δημόσιο τρόπο και ενήμερο τον λαό ως πολιτική εναλλακτική επιλογή, την οποία να εννοεί πλήρως, την έξοδο από την Ευρωζώνη, ματαιοπονούσε. Οι «θεσμοί», χωρίς την ανησυχία κάποιας απειλής για τα συμφέροντά τους, θεωρούσαν την κυβέρνηση όμηρο και την έπαιζαν όπως η γάτα με το ποντίκι. Η έξοδος από την Ευρωζώνη δεν είναι καταστροφή, ούτε καταστροφή είναι η ανεξάρτητη πολυδιάστατη πολιτική οικονομικών και εξωτερικών σχέσεων, που θα καθιστούσε παρελθόν την Ελλάδα ως ευρωατλαντικό οικόπεδο.

Αντίθετα, μια συντεταγμένη έξοδος από την Ευρωζώνη μπορούσε να ενισχύσει τις εξαγωγές τις χώρας, να αποδυναμώσει τις εισαγωγές, να εκτοξεύσει τον τουρισμό, να αυξήσει την απασχόληση, να αποκαταστήσει τη νομισματική κυριαρχία και κατ’ επέκταση την εθνική κυριαρχία και να δημιουργήσει προϋποθέσεις για να υπάρξει ισχυρή ρευστότητα στην οικονομία με ένα ισχυρό παραγωγικό πρόγραμμα δημόσιων επενδύσεων και την ευνοϊκή ροή χρηματοδότησής της στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και την αγροτιά. Ασφαλώς δυσκολίες στην πρώτη φάση της εξόδου θα υπάρξουν αλλά με την παράλληλη εφαρμογή ενός εθνικού προοδευτικού προγράμματος παραγωγικής ανασυγκρότησης, την εθνικοποίηση των τραπεζών και τον εθνικό έλεγχο της Κεντρικής Τράπεζας, αυτές μπορεί γρήγορα να ξεπεραστούν, βάζοντας τη χώρα σε τροχιά ανάκαμψης. Δυστυχώς όμως η κυβέρνηση ήταν δογματικά προσηλωμένη στο ευρώ, ενώ ακόμα και τώρα θεωρεί, αλίμονο, ως μείζονα κίνδυνο το Grexit!
* Εν τέλει, αυτή η Ευρώπη μπορεί να αλλάξει εκ των έσω; “Η Ευρώπη των λαών” περνάει από την καταστροφή του υπάρχοντος οικοδομήματος;

Η σημερινή Ευρωζώνη και συνολικά η Ε.Ε. πάσχουν από βαθιά δομική νεοφιλελεύθερη και γραφειοκρατική αρτηριοσκλήρωση, ενώ η καταθλιπτική γερμανική ηγεμονία στην πορεία τους μετατρέπει τους χώρους αυτούς σε ιδιόμορφες κλειστές γερμανικές ζώνες δογματικών και αυταρχικών αγκυλώσεων. Εδώ και καιρό ισχυρίζομαι ότι η Ευρωζώνη αλλά και η Ε.Ε., έτσι όπως έχουν εξελιχθεί, μάλλον δεν μεταρρυθμίζονται ουσιαστικά, αλλά ανατρέπονται. Η Ευρώπη θα αλλάξει μόνο αν μια χώρα, και στη συνέχεια ομάδα χωρών, ξεφύγουν από την ευρωζωνική φυλακή και ανατρέψουν τα αγοραία δεσμά της Ε.Ε., διαμορφώνοντας προϋποθέσεις για μια νέα ισότιμη συνεργασία λαών και χωρών της Ευρώπης, βασισμένη σε γνήσιες προοδευτικές αρχές και αξίες, χωρίς ηγεμονισμούς και νεοαποικιακές αποφύσεις.

* Αν, όπως είναι πιθανόν, οι βουλευτές που αναφέρονται στην Αριστερή Πλατφόρμα καταψηφίσουν τη συμφωνία με τους δανειστές που θα φέρει η κυβέρνηση στη Βουλή, ο πρωθυπουργός θα πρέπει να προχωρήσει σε εκλογές, να επιδιώξει κυβέρνηση ειδικού σκοπού ή να παραμείνει με μια κυβέρνηση που εκ των πραγμάτων θα στηρίζεται στις ψήφους των κομμάτων της αντιπολίτευσης κι όχι στους βουλευτές που συγκροτούν την κατά το Σύνταγμα κοινοβουλευτική πλειοψηφία;

Από όσο γνωρίζω οι βουλευτές με αναφορά την Αριστερή Πλατφόρμα, που καταψήφισαν τα απαράδεκτα νομοσχέδια με τα προαπαιτούμενα, τα οποία, μάλιστα, ήρθαν στη Βουλή με διαδικασίες που παραβίαζαν τον κανονισμό της και το Σύνταγμα, θα καταψηφίσουν και το νομοσχέδιο με το νέο τρίτο μνημόνιο. Και θεωρώ ότι θα πράξουν πολύ σωστά. Από κει και πέρα αυτό που θα επιθυμούσα να προκύψει ως συνέχεια είναι ένα σχέδιο για άμεση επιστροφή της κυβέρνησης στις αντιμνημονιακές της ρίζες και στον λαϊκό ριζοσπαστισμό της. Ξέρω ότι αυτό που προτείνω φαντάζει ουτοπικό και ανεδαφικό. Ίσως να προκαλεί και ειρωνικά σχόλια σε ορισμένους ή να εξοργίζει άλλους μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ. Με κάθε ειλικρίνεια, όμως, λέω ότι η κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει κανένα μέλλον, όπως και ο τόπος, εφαρμόζοντας ένα νέο τρίτο μνημόνιο. Ούτε μπορεί η κυβέρνηση αυτή να γλιτώσει την κατακραυγή, προσφεύγοντας ένοχα και άρον άρον σε εκλογές – εξπρές μέσα στον Σεπτέμβριο, αντιγράφοντας κακόγουστα, τις πιο νοσηρές τακτικές της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ.

* Στην περίπτωση που οι βουλευτές της Αριστερής Πλατφόρμας ή κι άλλοι βουλευτές καταψηφίσουν τη συμφωνία στη Βουλή θεωρείτε πολιτικώς δόκιμο να παραμείνουν στην Κ.Ο. του κόμματος που θα υλοποιεί την συμφωνία – Μνημόνιο, όπως το χαρακτηρίζετε;

Όσοι όσες από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ καταψηφίσουν το νέο μνημόνιο δεν θα κάνουν μια κίνηση εχθρική προς το κόμμα, την Αριστερά, τον λαό και τον τόπο. Δεν είναι βουλευτές παρασυνάγωγοι αλλά βουλευτές που θέλουν να τιμήσουν και τιμούν στην πράξη, χωρίς να υπολογίζουν αξιώματα και θέσεις, τις αρχές και τις αξίες της Αριστεράς και κυρίως τη διπλή περήφανη, αγωνιστική και ελπιδοφόρα λαϊκή εντολή της 25 Ιανουαρίου και της 5ης Ιουλίου. Επομένως, ανεξαρτήτως του πώς θα κινηθούν οι βουλευτές του «όχι», πράγμα που δεν το γνωρίζω, το ερώτημα για το τι είναι «πολιτικώς δόκιμο» σε σχέση με την Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, μόνο σε αυτούς δεν πρέπει να απευθυνθεί. Αλίμονο να φθάσουμε στο σημείο να τιμωρείται και να απαξιώνεται στην πορεία της Αριστεράς η συνέπεια και η σταθερότητα.

* Περιθώρια να βγούμε από το τούνελ της λιτότητας και των μνημονίων μεσοπρόθεσμα διαχειριζόμενοι και διευρύνοντας τις όποιες δυνατότητες προσφέρει η διαφαινόμενη συμφωνία με τους θεσμούς, υπάρχουν;

Δεν πρόκειται να βγούμε από το τούνελ της λιτότητας, της υποτέλειας και της νεοαποικιοκρατίας όσο μπαίνουμε πιο βαθιά στο τούνελ των αλλεπάλληλων μνημονίων. Ας μην έχουμε και άλλες αυταπάτες.

* Περιθώρια να διατηρηθεί η ενότητα του ΣΥΡΙΖΑ διά της αρχής “ενότητα μέσα από τη διαφορετικότητα” υπάρχουν; Πώς μπορεί να υλοποιηθεί κάτι τέτοιο με τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση;

Η συγκρότηση και η ενότητα του ΣΥΡΙΖΑ προωθήθηκαν και σφυρηλατήθηκαν με τολμηρές και πρωτότυπες επιλογές, κόντρα σε κατεστημένες αντιλήψεις της Αριστεράς εκείνης της περιόδου, με διαρκείς μάχες, με μεγάλη επιμονή και αντοχή, με θυσίες και στερήσεις και κυρίως με σκληρούς αγώνες, με ριζοσπαστικό καινοτόμο πνεύμα και ανοιχτούς ορίζοντες. Ανοιχτούς ορίζοντες που περιείχαν την πλήρη αναγνώριση της διαφορετικότητας, μαζί με την ελευθερία γνώμης όποτε έκρινε κανείς αναγκαίο και τον πλήρη σεβασμό της συλλογικότητας, με την τελευταία, όμως, λειτουργούσα και όχι υποκαθιστάμενη από άτυπες σχέσεις. Αυτός ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ που μας έφερε ώς εδώ και δεν ξέρω γιατί θα πρέπει να τον θυσιάσουμε στο όνομα της κυβέρνησης. Αυτός είναι ο ΣΥΡΙΖΑ που μπορεί να διατηρήσει και να ενισχύσει την ενότητά του μέσα από τη διατήρηση και ενίσχυση του προοδευτικού ριζοσπαστισμού του και όχι με την αναγκαστική πειθάρχηση σε απαράδεκτες μνημονιακές μετατοπίσεις, οι οποίες θα τον καταστρέψουν, θα καταστρέψουν την κυβέρνηση μαζί και τον τόπο.

* Ποια είναι η “μέρα της κρίσης” για τον ΣΥΡΙΖΑ; Η ψηφοφορία στη Βουλή για τη συμφωνία ή το συνέδριο που έχει αποφασίσει η Κ.Ε. για τα τέλη Σεπτεμβρίου – αρχές Οκτωβρίου;

Η «μέρα της κρίσης» είναι μια φράση που περιέχει κάτι από θεολογία. Δεν νομίζω ότι ταιριάζει στην περίπτωσά μας. Ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνηση βρίσκονται αυτή την ώρα σε σταυροδρόμι. Το δίλημμα μνημόνια ή μια νέα αντιμνημονιακή προοδευτική πορεία ανασυγκρότησης είναι υπαρκτό. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν εκείνος που πάντα τόνιζε ότι υπάρχει εναλλακτική λύση στα μνημόνια και ότι τα τελευταία δεν είναι μονόδρομος. Δεν ξέρω γιατί σήμερα θα πρέπει να επιβεβαιώσουμε τον μνημονιακό μονόδρομο ενάντια στη δυνατότητα εναλλακτικής επιλογής. Σήμερα, αντίθετα, πρέπει να βρούμε τη δύναμη να ακολουθήσουμε τις αρχές μας και παρά τις δυσκολίες και, τις πιέσεις, να τιμήσουμε το «ΟΧΙ» του δημοψηφίσματος, πηγαίνοντας τον δρόμο της αντίστασής μας μέχρι το τέλος.

avgi

This entry was posted on Δευτέρα, 10 Αυγούστου, 2015 at 12:13 and is filed under ΠΟΛΙΤΙΚΗ. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply