Μόνο τους οφειλέτες που έχουν ακόμη εισοδήματα και ταυτόχρονα διαθέτουν περιουσιακά στοιχεία τα οποία μπορούν να εκποιηθούν θα αφορά, κατά κύριο λόγο, το νέο μόνιμο νομοθετικό πλαίσιο για τις ρυθμίσεις χρεών προς τις εφορίες και ταασφαλιστικά ταμεία, το οποίο προωθούν από κοινού οι ηγεσίες των υπουργείων Οικονομικών και Εργασίας με την τρόικα. Το νέο μόνιμο καθεστώς ρυθμίσεων θα είναι πιο αυστηρό από αυτό που ισχύει σήμερα για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο. Το ανώτατο όριο των μηνιαίων δόσεων εξετάζεται να φθάσει στις 24 ή στις 36, ενώ μικρότερες πιθανότητες υπάρχουν πλέον να καθοριστεί στο επίπεδο των 48!

Πιο «χαλαρό» θα είναι, αντιθέτως, το νομοθετικό πλαίσιο για την έκτακτη, την προσωρινή ρύθμιση, στην οποία θα κληθούν να υπαχθούν περισσότεροι οφειλέτες και με κριτήρια κοινωνικά, δεδομένης της βαθιάς ύφεσης που πλήττει την οικονομία και έχει οδηγήσει σε σημαντικές απώλειες εισοδημάτων και θέσεων εργασίας. Η ρύθμιση αυτή εξετάζεται να έχει ανώτατο όριο 48 μηνιαίων δόσεων και ημερομηνία λήξεως πιθανότατα εντός του 2015!

Με το νέο καθεστώς μόνιμης ρύθμισης, οι οφειλέτες οι οποίοι δεν έχουν εισοδήματα αλλά διαθέτουν ακόμη περιουσία δεν θα μπορούν να ρυθμίζουν τις οφειλές τους σε δόσεις και θα έρχονται άμεσα αντιμέτωποι με το μέτρο των κατασχέσεων σε τραπεζικές καταθέσεις, ακίνητα, Ι.Χ. αυτοκίνητα και λοιπά περιουσιακά στοιχεία τους. Αν από τις καταθέσεις και τους πλειστηριασμούς που θα ακολουθούν το Δημόσιο και τα Ταμεία δεν καταφέρνουν να εισπράξουν το σύνολο των οφειλών, το εναπομείναν υπόλοιπο, εφόσον διαπιστώνεται ότι δεν είναι δυνατό να εισπραχθεί, θα διαγράφεται οριστικά. Επιπλέον, οι οφειλέτες που θα αποδεικνύεται ότι δεν έχουν ούτε εισοδήματα ούτε περιουσιακά στοιχεία με τα οποία θα μπορούσε να καλυφθεί η εξόφληση των οφειλών τους θα αντιμετωπίζονται ως «πτωχοί» και τα χρέη τους θα διαγράφονται.

Το νέο ενιαίο μόνιμο νομοθετικό πλαίσιο για τις ρυθμίσεις οφειλών προς τις εφορίες και τα ασφαλιστικά ταμεία, το οποίο σχεδιάζουν η κυβέρνηση και η τρόικα, προβλέπει διαδικασίες τμηματικής εξόφλησης χρεών προσαρμοσμένες στην εισοδηματική και περιουσιακή κατάσταση των οφειλετών οι οποίοι έχουν προσωρινή οικονομική δυσπραγία και αποκλεισμό όσων έχουν μόνιμη οικονομική αδυναμία και όσων κατά το παρελθόν ήταν ασυνεπείς σε παλαιότερες ρυθμίσεις! Το πλαίσιο θα είναι δηλαδή αυστηρότερο, καθώς δεν θα δίνει καμία δυνατότητα σε όποιον διαπιστώνεται ότι δεν μπορεί να αντεπεξέλθει ούτε καν στις απαιτήσεις των πολλών μηνιαίων δόσεων. Το πλαίσιο αυτό θα ισχύει μόνιμα, με την έννοια ότι, ανά πάσα στιγμή, οποτεδήποτε στο μέλλον, όποιος οφειλέτης βρίσκεται σε προσωρινή οικονομική αδυναμία θα μπορεί να ζητήσει την εξόφληση των χρεών του σε μηνιαίες δόσεις, ο αριθμός των οποίων θα είναι ανάλογος του συνολικού οφειλόμενου ποσού, του συνολικού ύψους των εισοδημάτων και των αποταμιεύσεών του και της συνολικής αξίας των περιουσιακών του στοιχείων.

Όπως αποκαλύπτει  ο «ΤτΚ», οι βασικές αρχές στις οποίες θα στηριχθεί το νέο μόνιμο νομοθετικό πλαίσιο ρύθμισης οφειλών θα είναι οι ακόλουθες:

1) Η θέσπιση ανώτατου ορίου στον αριθμό των μηνιαίων δόσεων. Η κυβέρνηση και η τρόικα δεν έχουν συμφωνήσει ακόμη ως προς το ανώτατο όριο των μηνιαίων δόσεων. Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, κατά τις επαφές των κυβερνητικών στελεχών με τους επικεφαλής και τους υπαλλήλους της τρόικας, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν την περασμένη εβδομάδα, συζητήθηκαν όρια της τάξεως των 24, των 36 ακόμη και των 48 μηνιαίων δόσεων, χωρίς ωστόσο να ληφθεί κάποια απόφαση.

2) Η προσωρινή οικονομική δυσπραγία του οφειλέτη θα πρέπει να είναι αποδεδειγμένη για την αποδοχή του αιτήματος ρύθμισης. Ο οφειλέτης θα πρέπει να αποδεικνύει -με συγκεκριμένα στοιχεία που θα οφείλει να υποβάλει στη ΔΟΥ ή στο ασφαλιστικό του ταμείο- ότι δεν μπορεί να ξεχρεώσει άμεσα τις οφειλές του.

3) Η διασφάλιση της εξόφλησης του συνόλου της οφειλής.

Η υπαγωγή σε ρύθμιση για την εξόφληση ληξιπρόθεσμων χρεών από φόρους ή ασφαλιστικές εισφορές, σε πολλές μηνιαίες δόσεις, θα είναι δυνατή μόνο για όποιον οφειλέτη διαπιστώνεται εκ των προτέρων ότι θα μπορέσει να πληρώσει όλες τις μηνιαίες δόσεις. Εφόσον δεν διασφαλίζεται εκ των προτέρων η εξόφληση όλων των δόσεων, το αίτημα υπαγωγής στη ρύθμιση δεν θα γίνεται αποδεκτό. Για να διασφαλιστεί ότι ο οφειλέτης θα ανταποκριθεί στην εξόφληση όλων των δόσεων θα εξετάζεται κατ’ αρχάς το συνολικό ύψος της οφειλής. Εάν το ποσό της οφειλής είναι μεγάλο, της τάξεως των πολλών χιλιάδων ευρώ, θα εξετάζονται λεπτομερώς η εισοδηματική και η περιουσιακή κατάσταση του οφειλέτη προκειμένου να εκτιμηθεί με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ακρίβεια το ύψος του μέσου μηνιαίου εισοδήματός του. Με κριτήρια το ύψος του μηνιαίου εισοδήματος και το συνολικό ποσό της οφειλής, θα καθορίζεται στη συνέχεια και ο αριθμός των μηνιαίων δόσεων. Για το σκοπό αυτό θα προσδιορίζεται το ποσοστό του μηνιαίου εισοδήματός του οφειλέτη, το οποίο αυτός θα μπορεί να διαθέτει κάθε μήνα για την εξόφληση της τρέχουσας δόσης. Στη συνέχεια, με βάση το ποσοστό αυτό, θα προκύπτει το ποσό κάθε μηνιαίας δόσης με το οποίο θα διαιρείται το συνολικό χρέος προκειμένου να προκύψει ο αριθμός των μηνιαίων δόσεων.

Πάντως, όσο πιο μικρό είναι το χρέος τόσο λιγότερο οι εφορίες και τα ασφαλιστικά ταμεία θα ασχολούνται με τα εισοδήματα και την περιουσιακή κατάσταση του οφειλέτη. Για ποσά της τάξεως μερικών εκατοντάδων ή πολύ λίγων χιλιάδων ευρώ, η υπαγωγή στη ρύθμιση θα είναι πολύ πιο εύκολη.

4) Ευελιξία στην εξόφληση της οφειλής προς όφελος του Δημοσίου και των ασφαλιστικών ταμείων. Σε περίπτωση κατά την οποία στη διάρκεια του χρονικού διαστήματος της ρύθμισης ο οφειλέτης αποκτά απότομα, για οποιονδήποτε λόγο, σημαντική ρευστότητα (π.χ. λόγω της έκτακτης είσπραξης κάποιου ποσού ή της πώλησης κάποιου περιουσιακού του στοιχείου), το σύνολο ή ένα μέρος του ποσού που θα έχει αποκτηθεί θα διατίθεται υποχρεωτικά για την εξόφληση του εναπομείναντος υπολοίπου της οφειλής!

Παράδειγμα καθορισμού δόσεων

Εάν ένας πολίτης που οφείλει στο Δημόσιο 20.000 ευρώ, έχει μηνιαίο εισόδημα 3.000 ευρώ, τότε θα συμφωνείται πρώτα το ποσοστό επί του μηνιαίου αυτού εισοδήματος που μπορεί ο συγκεκριμένος οφειλέτης να διαθέτει για την εξόφληση της κάθε μηνιαίας δόσης. Αν υποτεθεί ότι συμφωνείται ποσοστό 20%, τότε το ποσό της μηνιαίας δόσης θα καθορίζεται στα 600 ευρώ (20% x 3.000 ευρώ = 600 ευρώ). Στη συνέχεια θα καθορίζεται ο αριθμός των μηνιαίων δόσεων της ρύθμισης με διαίρεση του συνολικού χρέους των 20.000 ευρώ διά του ποσού της μηνιαίας δόσης των 400 ευρώ. Από τη διαίρεση αυτή θα προκύπτει ο αριθμός 33,33, ο οποίος θα στρογγυλοποιείται προς τα πάνω και θα γίνεται 34. Συνεπώς, στην περίπτωση του συγκεκριμένου οφειλέτη, θα παρέχεται η δυνατότητα εξόφλησης του ποσού της οφειλής σε 34 μηνιαίες δόσεις.

Πάντως, το ποσό της κάθε μηνιαίας δόσης και ο συνολικός αριθμός των δόσεων θα προσδιορίζονται και σε συνάρτηση με το ανώτατο όριο δόσεων που θα προβλέπει το νέο νομοθετικό πλαίσιο. Για παράδειγμα, αν ο ανώτατος αριθμός μηνιαίων δόσεων καθοριστεί στις 24 μηνιαίες δόσεις, τότε στο παραπάνω παράδειγμα του χρέους των 20.000 ευρώ, το ύψος κάθε μηνιαίας δόσης δεν θα μπορεί να είναι χαμηλότερο των 833,33 ευρώ! Συνεπώς, στην περίπτωση αυτή, θα επιδιώκεται συμφωνία με τον οφειλέτη για τη διάθεση πολύ μεγαλύτερου ποσοστού του μηνιαίου εισοδήματός του για την εξόφληση της κάθε δόσης! Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ο οφειλέτης θα πρέπει να αποδεικνύει ότι αντέχει να εξοφλήσει το χρέος του σε συγκεκριμένο αριθμό δόσεων.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΛΑΙΤΣΑΚΗΣ στον Τύπο της Κυριακής

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.